Żyje wśród nas potwór, który krzywdzi i zabija nas oraz naszych bliskich -i prawie nikt z tym nic nie robi.
Co to za potwór? Brak ruchu i otyłość.
Obecnie około 2,5 miliarda ludzi ma nadwagę, a 0,7 miliarda głoduje.
Grubo, prawda?
Według WHO:
W 2022 roku 1 na 8 osób na świecie żyła z otyłością,
Otyłość dorosłych ponad dwukrotnie wzrosła od 1990 roku, a wśród nastolatków — czterokrotnie,
W 2022 roku 2,5 miliarda dorosłych miało nadwagę, z czego 890 milionów było otyłych,
43% dorosłych na świecie ma nadwagę, a 16% cierpi na otyłość,
Ponad 390 milionów dzieci i młodzieży w wieku 5–19 lat ma nadwagę, w tym 160 milionów otyłych.
Według danych ONZ:
W 2025 roku około 673 miliony ludzi będzie doświadczać głodu.
Zaznaczmy to jeszcze raz: na jedną głodującą osobę przypada statystycznie 3,5 osoby otyłej.
Dlaczego to problem?
Otyłość:
skraca oczekiwaną długość życia średnio o 5–10 lat,
zwiększa ryzyko nadciśnienia, choroby wieńcowej, zawału serca i udaru,
podnosi ryzyko co najmniej 13 typów nowotworów,
odpowiada za 80–90% przypadków cukrzycy typu 2,
powoduje degenerację stawów, bóle pleców i ograniczenie mobilności,
zmniejsza poziom aktywności fizycznej, tworząc błędne koło — bo im mniej się ruszamy, tym bardziej tyjemy, a im bardziej tyjemy, tym trudniej nam się ruszyć.
A to tylko część problemów.
Jakie jest lekarstwo?
Ruch — darmowy i egalitarny. Bill Gates i Elon Musk muszą tak samo biegać na bieżni jak każdy z nas.
I robią to, bo ruch obniża ryzyko przedwczesnej śmierci o około 40% — czyli tyle samo, co rzucenie palenia.
Dlaczego więc nikt nie ćwiczy?
Całą historię ludzkość głodowała, przez co ciągnie nas do tego, żeby się nażreć, leżeć i nic nie robić. To była nasza natura i technika przetrwania, która zmieniła się w technikę umierania.
Do tego zakłamujemy rzeczywistość.
W ankietach ponad 50% ludzi deklaruje, że wykonuje zalecane 150 minut umiarkowanej aktywności tygodniowo. Kiedy jednak naukowcy zakładają im czujniki i mierzą faktyczny ruch — ten próg osiąga mniej niż 10% badanych.
Mamy tak nisko ustawiony w głowie próg aktywności, że spacer do lodówki zaczyna uchodzić za „umiarkowany wysiłek”.
Jakie jest rozwiązanie?
Dbanie o siebie i bliskich. Czego, niestety, prawie nikt dziś nie robi.
Bo zakupy kosmetyków to nie jest dbanie o siebie.
Chodzenie do fryzjera to nie jest dbanie o siebie.
Założenie modnych ubrań to nie jest dbanie o siebie.
Kupowanie prezentów to też nie jest dbanie.
Dbanie to ruch, dobre odżywianie, ograniczenie używek, zdrowy sen i bogate życie społeczne.
Dlatego zamiast kupować zbędne rzeczy, lepiej postarać się wyciągnąć siebie i bliskich na spacer, rower, bieganie, siłownię, basen czy gry zespołowe. Cokolwiek, co wiąże się z ruchem.
Jeżeli ktoś jest dla Ciebie ważny, zachęć go do ruchu.
W dzisiejszym świecie TO właśnie jest prawdziwe dbanie o siebie i bliskich.
Czego życzę i Tobie, i sobie.
P.S. Taka refleksja przyszła do mnie, gdy ostatnio poczytałem trochę danych i porozmawiałem z lekarzami. A że zbliżają się święta, to wszyscy mówią o dbaniu o swoich bliskich - tylko, że w praktyce sprowadza się to głównie do ładowania w nich kalorii i siedzenia przy stole. Absurd, prawda?
P.S.S. Zdjęcie przedstawię mnie i Anie kiedy pierwszy raz wspólnie przebiegliśmy bieg na 5 km, z czego jestem mega dumny.
FAQ: najczęstsze pytania
Dlaczego ruch jest ważną częścią dbania o siebie?
Regularna aktywność fizyczna wspiera zdrowie fizyczne i psychiczne. Nie zastępuje leczenia ani innych potrzeb, ale może stać się codziennym elementem troski o siebie zamiast kolejnym odkładanym zadaniem. WHO.
Czy spacer też liczy się jako aktywność fizyczna?
Tak, ruch obejmuje również chodzenie, transport i codzienne zajęcia. Spokojny spacer może być dobrym początkiem; nie każda forma ruchu ma jednak tę samą intensywność i efekt.
Jak zacząć więcej się ruszać przy siedzącej pracy?
Dodaj krótkie przerwy od siedzenia i wybierz prostą aktywność, którą możesz regularnie powtarzać. Zwiększaj obciążenie stopniowo, uwzględniając swoje możliwości i zalecenia medyczne, jeśli ich potrzebujesz.
Jak zachęcać bliskich do ruchu bez wywierania presji?
Zaproponuj wspólną aktywność dopasowaną do ich zainteresowań i możliwości. Zapytaj o przeszkody, zamiast oceniać sylwetkę lub motywację; wsparcie powinno zostawiać drugiej osobie wybór.
Czy zdrowie można ocenić wyłącznie po masie ciała?
Nie. Masa ciała nie opisuje całego stanu zdrowia ani sprawności. Warto uwzględniać samopoczucie i funkcjonowanie, a ocenę problemów zdrowotnych pozostawić odpowiednio przygotowanemu specjaliście.
Czy mała ilość ruchu ma sens, jeśli nie mogę trenować regularnie?
Według WHO każda ilość aktywności jest lepsza niż żadna. Zacznij od tego, co realne, zamiast czekać na idealny plan; poważniejsze ograniczenia lub niepokojące objawy warto omówić z lekarzem. WHO.
